PS2: A consola que marcou a toda unha xeración

Cúmprense 20 anos do lanzamento da videoconsola máis vendida da historia

Hai 20 anos, nun 4 de marzo, lanzábase ao mercado en Xapón unha videoconsola que fixo historia: a Playstation 2 de Sony. Aínda que non chegaría a Europa e Norteamérica ata finais do ano 2000, dende o primeiro día, no que logrou vender un millón de unidades creando múltiples problemas de stock, xa se intuía que ía dominar a sexta xeración de consolas. Tanto foi así que, en marzo de 2001, Sega anunciou que deixaría de fabricar a Dreamcast, que levaba no mercado tan só dous anos.

Deste xeito, a máquina de Sony contou cuns seis meses de dominio absoluto e sen competencia no eido das videoconsolas, ata a chegada da Gamecube de Nintendo ­–alternativa máis barata– e a Microsoft Xbox –máis potente–, cuxo impulso inicial contivo mellorando o seu catálogo, que non destacaba ao principio, con sagas exclusivas coma Final Fantasy ou Grand Theft Auto, ademais dos seus xogos insignia como Ratchet & Clank, Jak & Daxter ou Gran Turismo 4.

Destacando dende o marketing

Todo o mundo tiña os ollos postos en Sony tras o apabullante éxito da Playstation, pero a compañía xaponesa non se confiou en ningún momento e cada un dos seus movementos, arriscados pero eficaces, situou á súa consola como vencedora sen rival da sexta xeración de consolas. O primeiro deles, anunciar a Playstation 2 o 1 de marzo de 1999, un ano antes do seu lanzamento, co obxectivo de facer sombra á Dreamcast de Sega, que chegaría ao mercado occidental en outono dese mesmo ano. O resultado, xa mencionado, deixou a Sony sen competencia durante medio ano.

A empresa nipona tamén decidiu apostar por unha estratexia de marketing que se saíse da norma. O director elixido para o spot de presentación da súa nova máquina foi o xenio do cine surrealista David Lynch, quen, facendo caso omiso ás indicacións dos executivos de Sony, elaborou unha peza en branco e negro na que nin sequera se fai referencia á consola. O anuncio era tan poderosamente atractivo e estraño que Sony non dubidou en utilízalo e ese Welcome To The Third Place é xa un dos slogans máis icónicos da marca Playstation.

Esta non era a primeira vez que a compañía experimentaba con spots televisivos pouco convencionais, pois o ano anterior xa colaborara co coñecido Chris Cunningham para publicitar a Playstation cun dos seus anuncios máis perturbadores, Mental Wealth, e a súa relación con Lynch prolongouse uns cantos anos para seguir promocionando a PS2. Froito desta colaboración son o estraño pero hipnótico spot de Bambi ou o completamente animado Wolfman:

Unha nova xeración de entretemento

A Playstation 2 saíu ao mercado cun prezo de 299 dólares, o mesmo que a súa predecesora, e ao igual que nesta, os seus videoxogos estaban almacenados en CD-ROMs. Pero o salto xeracional no apartado gráfico foi importante. A PS2 dobraba (480p) a resolución que ofrecía a Playstation orixinal e, a medida que pasaron os anos, a calidade gráfica dos títulos da consola de Sony mellorou moito. Un dos xogos máis visualmente impactantes que logrou levar o hardware desta máquina ao límite foi Shadow Of The Colossus, desenvolvido polo Team ICO en 2005.

O seguinte salto xa sería cara ao HD cuns videoxogos de corte máis realista, na PS3. Pero unha das características que converteron a Playstation 2 nun dos sistemas máis populares de principios dos anos 2000 foi que, ademais de ser unha consola de última xeración, podía reproducir DVDs e CDs de audio, polo que era unha alternativa máis que aceptable aos carísimos reprodutores de DVD que ofrecía outros métodos de entretemento. Por riba de todo isto, a PS2 era completamente retrocompatible coa PSOne: mandos, xogos e incluso memory cards –aínda que estas últimas só funcionaban con títulos da anterior consola.

En Maio de 2002, Sony decidiu rebaixar o prezo da Playstation 2 de 299 a 199 dólares. Así, a Xbox custaba 100 máis que a máquina da compañía nipona e esta igualábase coa Nintendo Gamecube. Foi o golpe definitivo á competencia, aínda que nunca lle quitou o ollo de enriba. Por exemplo, a Xbox apostaba polo xogo online, así que Sony tratou de contrarrestalo sacando ao mercado un Network Adapter para que os xogadores de Playstation poidesen xogar en liña, xunto con xogos exclusivos con capacidades online como SOCOM: Navy Seals. Pero, a diferenza do servizo de Xbox Live, estas características dependían dos servidores que os desenvolvedores de cada título decidían destinarlle.

Dous anos despois, a finais de 2004, chegaría a gran revisión da PS2: o modelo slim. Máis pequena, máis delgada e máis silenciosa que o modelo orixinal, foi un éxito instantáneo e quizáis unha das razón polas que a consola de Sony tivera unha acollida sen precedentes, manténdose viva ata ben entrado o ciclo de desenvolvemento da seguinte xeración. E é que non foi ata o 4 de xaneiro de 2013 –a PS4 saíu en novembro dese mesmo ano– que Sony anunciou que deixaba de darlle soporte á súa máquina máis emblemática. Os últimos xogos que saíron para PS2 foron FIFA 14 e Pro Evolution Soccer 14.

A animación de inicio da PS2 era única para cada persoa

A Playstation 2, xunto coa Gamecube, deixounos unha das animacións máis icónicas da historia das videoconsolas. Todos os que posuímos unha lembramos o que ocorría cada vez que se acendía: un montón de cubiños en 3D flotaban pola pantalla e se disolvían ao son duns sintetizadores moi ruidosos. Hoxe en día sabemos que todos eses cubos renderizados representaba os datos gardados na Memory Card que estábamos a utilizar. Sony fixo, sen motivo algún, que cada un de nós tivese unha “benvida” única e personalizada cada vez que prendíamos a PS2.

Un legado de títulos

A Playstation 2 é a consola máis vendida do mundo. As cifras oficiais apuntan a uns 158 millóns de unidades despachadas entre o 4 de marzo do 2000 e xaneiro 2013. Só no seu primeiro día en Xapón, vendéronse medio millón de consolas. Cando chegou a Europa e Norteamérica xa se venderan preto de catro millóns. Cando chegou a súa sucesora ao mercado xa venderá 100, e continuou a venderse moi ben durante o seu ciclo de desenvolvemento. En 2011 sobrepasou a barreira dos 150 millóns e a partir de aí comezou a estancarse ata que a compañía xaponesa decidiu deixar de fabricala, dous anos despois.

En canto ao seu catálogo, estímase que a máquina de Sony 2 albergou preto de 4000 títulos, sendo, con moita marxe, a consola para a que se desenvolveron máis xogos nunha soa xeración. A PS3 conta con aproximadamente 1500 e a PS4, cuns 2500.

Non cabe dúbida de que a xeración da PS2 foi unha das máis influíntes e importantes na historia dos videoxogos, que axudou a definir e a medrar a unha industria que remataría superando ao cine e á música como a forma de entretemento que máis cartos move do mundo. Entre 2000 e 2006 progresouse a pasos axigantados. O estándar ao comezo da vida da Playstation 2 eran os xogos de plataformas das “mascotas” que triunfaran na xeración anterior como Crash Bandicoot ou Spyro, mentres que no primeiro ano da PS3 e Xbox 360 –axudados polo auxe do videoxogo en PC– os first person shooter como Call Of Duty ou xogos de acción-aventura como Uncharted dominaban o mercado e eran os que moitos desenvolvedores tiñan como referencia.

Deste xeito, durante as primeiras etapas da PS2 puidemos ver o principio do fin de franquías tan queridas como Crash Bandicoot, que perdera aos seus creadores orixinais, lanzando títulos que non estaban á altura dos da PS1 como The Wrath Of Cortex ou Twinsanity. O mesmo ocorreu con Sypro. Pero non todo ían ser malas novas para as “mascotas” de Sony, pois os país de Crash –o estudo Naughty Dog– presentaron a súa nova creación nesta consola: Jak & Daxter: The Precursor Legacy chegou ao mercado en 2001 e, xunto coas súas dúas secuelas, consolidouse como un dos xogos máis destacados destes primeiros anos da PS2. Aínda que seguía sendo un xogo de plataformas en 3D, presentouse en forma de collectathon (Spyro, Banjo Kazooie), afastándose da fórmula de Crash. Ademais, nos seguintes títulos explorarían outros xéneros como o mundo aberto, as carreiras ou o combate en vehículos.

A esta triloxía uníronselle Sly Cooper (Sucker Punch, 2002) e Ratchet & Clank (Insomniac Games, 2001), ambos tamén con 3 xogos, o ultimo engadindo armas de fogo á formula das plataformas 3D. Estas tres franquías foron das máis exitosas na etapa temperá da Playstation 2, aínda que non eran, nin de lonxe, as únicas experiencias que esta consola ofrecía.

Final Fantasy X foi un dos xogos máis emblemáticos da súa xeración

Square Enix lanzou en 2001 o Final Fantasy X, o primeiro completamente dobrado da saga, e unha experiencia inesquecible. Para moitos, a experiencia RPG definitiva da xeración. Kingdom Hearts tamén apareceu na PS2 da man da desenvolvedora xaponesa. O híbrido entre Disney e Final Fantasy en forma de RPG de acción conserva hoxe en día millóns de fans fieis.

Outra das sagas emblemáticas que tamén continúa na actualidade, se cabe con máis éxito, é Grand Theft Auto. A polémica serie de videoxogos de Rockstar estableceuse na PS2 con GTA III (2001) e consolidouse co xa mítico GTA: San Andreas (2004). Estes títulos sentaron as bases dos xogos de mundo aberto que as novas consolas tanto fan brillar e están converténdose nun dos estándares da industria hoxe en día. Pola súa parte, Burnout, Gran Turismo ou Need For Speed foron os encargados de achegarnos aos mundos das carreiras de coches, outro dos xéneros que destacaron nos anos de vida da PS2.

A frenética acción do God Of War puxo ao xénero hack & slash no mapa

Cara á fin do seu ciclo vital, Shadow Of The Colossus (Team ICO, 2005) puxo a proba o hardware da máquina de Sony co seu vasto mundo aberto, God Of War (Sony Santa Monica, 2005) levou os xogos de acción a outro nivel (e “inventou” os quick-time events) e Resident Evil 4 (Capcom, 2005) daba un xiro radical á lendaria franquía. Hai tantos títulos influíntes nesta xeración que nomealos a todos sería unha perda de tempo. Os anteriormente mencionados son só unha pequena escolma do rico e variado catálogo dunha consola que non esqueceremos.

Déixanos contarcho!
Mantente ao día das nosas novidades uníndote agora á nosa lista de suscriptores.