Paula Marín

Amaro Ferreiro e a honra de ser un personaxe secundario

Amaro Ferreiro leva moitos anos facendo cancións. Sempre recompilou todo o que compuxo dende mozo, pero non foi ata 2007 cando el mesmo comezou a poñer voz á súa propia música. Aínda que xa van trece anos desde que o pequeno dos Ferreiro comezou o seu camiño en solitario, foi nestes tres últimos cando Amaro deixou o seu papel secundario habitual para converterse nun personaxe protagonista con trama propia.

A verdade é que o frenético dos últimos catro anos da súa carreira sorprendería a calquera: traballou e xirou nos dous últimos traballos do seu irmán Iván, Casa e Cena recalentada (disco homenaxe aos vigueses Golpes Bajos) e, pola súa banda, produciu Hijos del Mediterráneo en colaboración con renomeados artistas de todo o Estado para recrear o icónico álbum de Joan Manuel Serrat, sacando ademais agora un álbum propio. Ao preguntarlle por este ritmo tan excepcional, Amaro conta que o enfocou con total normalidade: “Curiosamente cando estás ao cen por cen e dedícaste en corpo e alma ao que che gusta, o tempo en vez de esgotarse multiplícase. A verdade é que non sinto que fose sufocante, vivino con moita naturalidade e desfrute. Traballei coa calma necesaria para cada proxecto e todo saíu bastante ben”.

«Agora son consciente de que ningunha canción é suficiente para explicar a ninguén»

As cancións de Amaro falan del, das cousas que lle pasan ou daquelas que non quere esquecer. Nese sentido, cre que o seu traballo tamén acadou unha nova madureza, que se materializa nesta terceira entrega do seu traballo en solitario: “Antes ao mellor volcábao todo nunha canción, e esa canción era toda a miña personalidade nese momento, aínda que sempre me asustou iso. Agora son consciente de que ningunha canción é suficiente para explicar a ninguén, e por iso fixen este disco. Ao final, creo que as cancións teñen que falar dun mesmo no momento no que as fai”.

O compositor da popular Turnedo preséntanos desta vez Personajes Secundarios, un álbum moito máis completo e cohesionado ca os seus anteriores, e segundo el mesmo di, “unha forma máis fiable de quen é Amaro Ferreiro”.

Detrás deste título escóndese toda unha idea a través da cal Amaro fala por el mesmo como non o fixera ata agora. “Ás veces cando escribo sobre min mesmo fágoo falando dende terceiras persoas, e dinme de conta de que o fío condutor de todas as cancións que fixera era ese”. Ademais, este concepto pode entenderse dende dúas bandas: “Eu son un personaxe secundario facendo un disco, poñéndome diante, pero rodeeime de personaxes principais nas súas vidas que se volveron secundarios para que eu faga o meu disco. É un xogo de espellos que creo que ten moitos significados, non só un”.

Paula Marín

Amaro non sempre soubo que quería dedicarse á música. Estudou a carreira de Dereito, e sempre se imaxinou máis coma un avogado cunha guitarra debaixo do escritorio. As influencias que o levaron a facer o que fai hoxe pódense agrupar nun triángulo composto pola música, a banda deseñada e o cine. Dese trío rematou dedicándose á primeira, aínda que el non o considera xusto así: “A música paréceme unha palabra moi grande. Creo que me dedico ao oficio de facer cancións, é o xénero que eu traballo e é moi aberto, con moitas posibilidades.” Desfruta tamén cando os seus seguidores se ven identificados coas súas letras, escoitando a cada un deles interpretalas ao seu xeito: “Iso é unha das características que me gustan de moitas cancións, que funcionan coma un paisaxe para que cada un poña a súa historia”, conta referíndose ao seu sinxelo Desesperadamente, tamén banda sonora para o filme Litus de Dani de la Orden.

«Creo que ser secundario é unha honra para min na vida de moitas persoas»

Para contar quen é realmente Amaro Ferreiro é necesario admitir a especial relevancia do álbum que vén de publicar. Arredor da idea de Personajes Secundarios móvese unha completa declaración de intencións. Amaro Ferreiro sempre acompañou a Iván no seu propio relato, onde el era o propio protagonista, mentres que o seu irmán pequeno adoptou un papel secundario, aínda sendo o compositor dalgúns dos seus temas máis coñecidos. Por iso, el mesmo vese identificado nese título: “Hai moitas maneiras de sentirse un personaxe secundario, e si, sentinme así moitas veces. Ás veces sentino sen que me atormentase en absoluto, sendo un personaxe secundario a moita honra, e outras veces na miña vida sentinme secundario moi a desgusto”.

Esta idea pasa por buscar eliminar o sentido pexorativo que ten a palabra “secundario”, e outorgarlles a estas persoas a importancia que teñen non só nas historias, senón tamén nas nosas propias vidas. “Penso en moitas persoas nas que eu serei un personaxe secundario nas súas vidas, e xa me parece moito. Creo que ser secundario é unha honra para min na vida de moitas persoas. Nestes días de confinamento, tamén nos damos de conta da importancia dos nosos secundarios, cos que ao mellor quedabamos a tomar unha caña ou tiñamos unha conversa unha vez á semana. Eses secundarios son moi importantes, e cando non están as nosas vidas vense mermadas e moito máis baleiras”.

Dende a súa residencia en Madrid, na que está a pasar a corentena, o autor conta que está empregando estes días para reflexionar. E non só sobre a volta á normalidade, senón tamén pensando naquilo que non quere que volva pasar: “Creo que esta vida do 2020 e dos anos anteriores era demasiado rápida. Non me gustaría que isto terminase e volver ao mundo que deixamos, senón que me gustaría houbese algún cambio e que nos poñamos en serio a pensar que o noso modelo económico é moi malo para nós mesmos e para o planeta”.

“¿Cómo continúa esto?”, comeza cantando Amaro en 24H, o tema que abre Personajes Secundarios. Co precedente que vén de sentar, presentándose a si mesmo e elaborando un álbum producido e cohesionado como non o fixera ata agora no seu propio nome, el mesmo respondeu a esta pregunta. O seu camiño continúa do xeito máis maduro e prometedor posible, aínda tendo en conta o extenso da súa carreira. Un camiño no que aínda que volva xogar un papel secundario, Amaro Ferreiro ten asegurada unha trama protagonista coa importancia principal que sempre lle correspondeu.

Déixanos contarcho!
Mantente ao día das nosas novidades uníndote agora á nosa lista de suscriptores.