Os 20 discos galegos de 2020

O 2020 foi un ano atípico en todos os sentidos, pero en especial para a música e a cultura. Moitos dos discos estreados non tiveron a oportunidade de soar en directo nas salas de concertos galegas, onde os artistas son capaces de dar unha nova dimensión á súa música. Pero por esta mesma razón os lanzamentos gravados en estudio foron todavía máis importantes este ano, ao ser a única maneira de seguir en contacto coa música galega mesmo durante o confinamento dende as nosas habitacións.

As dificultades que trouxo consigo a pandemia para os músicos, tamén obligou a retrasar numerosos lanzamentos, e cabe a posibilidade que algunhas das mellores cancións gravadas ao longo deste ano non as poidamos escoitar ata o 2021, unha vez a normalidade anterior á pandemia comece a facer os seus primeiros actos de presencia, en especial para o sector cultural.

Pero entre os discos galegos que chegaron a ser lanzados ao longo deste ano, dende Balea seleccionamos os 20 que máis os gustaron. Traballos que se moven entre distintos xéneros, compostos por artistas de distintas xeracións que amosan todo o que ten para ofrecer o panorama musical galego mesmo nun dos seus anos máis difíciles.

Ferror Records

Nüca

Niké

O son de Nüca en Niké baila, coma faremos nós, entre a cumbia e o videoxogo. En tan só catro temas, a banda ferrolá ten tempo de sobra para explorar o seu son tanto como poucos son capaces en carreiras completas, mostrando unha madurez estilística inesquecible onde os límites do evocado só están na nosa imaxinación.

Músicas de salitre

Xabier Díaz & Adufeiras de Salitre

As Catedrais Silenciadas

O terceiro disco do antigo membro de Berrogüetto da man de Adufeiras de Salitre explora as distintas sonoridades da música tradicional galega, sempre con coidadas interpretacións e incorporando influencias doutras latitudes do mundo que fan deste traballo unha escoita máis variada.

Turbo Recordings

Cora Novoa

Sun/Blackout

Cora Novoa debuta na discográfica canadense Turbo Recordings con este EP conformado por dúas pistas de electrónica con sons mecánicos e enérxicos, impulsados por unha percusión sintética capaz de facer tremer o chan de calquera habitación por moi pequenos que sexan os altavoces coas que se estén a escoitar.

Mont Ventoux

Marem Ladson

Azul

Despois de publicar seu primeiro disco no ano 2018, Marem Ladson voltou este ano co EP Azul, un traballo conformado por cinco pezas entre o folk e o rythm & blues que transmiten moita máis liberdade e seguridade por parte da artista Ourensá, que desta volta aposta por cantar varias das súas cancións en castelán, deixando o inglés para as últimas pezas.

Fluctua Records

Rumia

Next Round

O 2020 foi un ano cheo de lanzamentos para Rumia, con varios singles e dous EPs. O segundo deles, titulado Next Round, amosa unha proposta de pop electrónico cunha produción chea de capas de sintetizadores que envolven as melodías de Blanca, dando forma a cancións complexas á vez que accesibles nas que un se pode mergullar con cada escoita.

Altafonte

Guadi Galego

Costuras

Guadi Galego segue a desenvolver a súa proposta en solitario tras a súa carreira da man de Berrogüeto con este novo traballo, titulado Costuras, un disco delicado cunha coidada instrumentación chea de pequenos detalles que ao mesmo tempo aposta polo minimalismo, entre os sons acústicos e electrónicos.

OVERDOSE REC

YOUCANTHIDE

YOUCANTHIDE

A colaboración viguesa entre a banda de garaxe Kings of the Beach e o rapeiro Kaixo tróuxonos un dos mellores discos de rock galego do ano. A pesar de ser artistas que veñen de mundos moi diferentes, a música que podemos atopar neste traballo enmárcase dentro do do post-punk, ou mesmo do new-punk, o concepto que introduciu o propio Kaixo para definir a súa particular proposta musical.

Mushroom Pillow

Boyanka Kostova

Os dous de sempre

En Os Dous de Sempre, Boyanka Kostova seguen a facer o seu, o que lles deu un nome no panorama musical do noso país. Pero con cada traballo que publican, dan un paso máis cara a novas formas de materializar a un estilo urbano ao que aínda lle queda moito por esgotar.

Artecalavera

A Rabela

Que prenda a faísca

Na súa carta de presentación oficial, A Rabela sitúase como unha das voces máis interesantes do presente e futuro do rap galego. Sobran as palabras para describir os comprometidos versos que forman parte de Que prenda a faisca, onde a artista consegue en catro temas cheos de diferentes vertentes musicais definir o seu estilo.  

LA MELONA

Pálida

Effects of Sunlight

Tanto pola capacidade de Pálida de producir álbum tras álbum, como pola calidade que todas as súas pezas mostran cada vez que estes traballos son lanzados, unha vez máis vémonos na obriga de que o seu novo álbum, Effects Of Sunlight, esté na nosa lista dos mellores discos galegos do ano. Divido en tan só dúas pezas, cun ton lixeiro, ledo e optimista, no novo de Pálida conseguimos atopar un recuncho de felicidade deses que ás veces fan tanta falla.  

Autoeditado

Babykatze

BLUT

A piques de rematar o ano, e como unha desas alegrías que nunca veñen mal nun ano tan caótico coma o que foi 2020, Babykatze volvía ao estudo para a publicación de BLUT, salvando un chisquiño o que precisaba ser rescatado. O son da arxentina tórnase agora cara un excelente ton electrizante de aires melancólico que, en tan só catro pistas, é capaz de amosar unha calidade incrible.

Autoeditado

Underclock

Alas de Cristal

Tras moito tempo de espera, por fin Underclock botou as súas ás de cristal a voar e lanzou o seu primeiro longo, Alas de Cristal, cuxo nome é ben definitorio do que podemos atopar dentro do álbum: pezas de música electrónica, sen voces que nos den a maior guía do que estamos a presenciar, pero aínda así cheas dunha sensibilidade que nos leva a un trance difícil de conseguir doutro modo. A espera pagou a pena. Moito.

Raso Estudio

Xosé Lois Romero & Aliboria

Latexo

No segundo disco xurdido da colaboración entre Xosé Lois Romero e Aliboria, a música tradicional galega adopta sonoridades que poucas veces tiñamos escoitado antes. A voz e a percusión son as protagonistas absolutas deste traballo que dota ao folk da nosa terra duns aires tribais, enérxicos que por momentos lembra a algunhas bandas de música industrial dos anos 80 sen abandoar a súa compoñente tradicional.

Xan Campos Rial

Xan Campos Trío

Realismo

Con Realismo, o pianista cangués Xan Campos explora ao longo de oito pezas as posibilidades do jazz contemporáneo cunha ollada novidosa, mais sen renunciar a unha das formacións máis clásicas desde xénero musical, o trío. Destaca tamén a produción do disco, sobria a maior parte do tempo, pero con pequenos ocos para introducir certas sonoridades que lembran á música electrónica.

LA MELONA

Mundo Prestigio

Los Vengadores

Surxidos das cinzas da banda viguesa de noise-rock Jay, Mundo Prestigio lanzaron este ano o EP Los Vengadores, onde consolidaron seu estilo converxente do hip hop instrumental co jazz e mesmo con aires disco, amosando unha proposta moi elaborada do que pode ser a música urbana. Por se fora pouco, este traballo conta coas colaboracións de Nuno de Grande Amore e Oh! Ayatollah, de Guille de Bifannah e de Cibrán de Boyanka Kostova.

Malandrómeda

Malandrómeda

Animais da feria

Animais da Feira amosa a un Malandrómeda que non deixa de crecer no seu propio son e busca novas maneiras de continuar creando. Influenciado polos propios traballos que Hevi publicou baixo este nome en 2016, este novo EP mostra que as fronteiras de Malandrómeda aínda están por coñecer.

Xiabre Ski Club

O Portughés

A Fonte

Se terlle o ollo enriba a O Portughés era un feito inevitable, a saída de A Fonte só o confirma como unha das caras máis incribles, interesantes e capaces do hip hop nacional. A forza que mantén durante todos os catorce temas que conforman o álbum son unha carta, ás veces conscientemente egocéntrica, á música. O problema de A Fonte non está nunca en escoitalo, senón en deixar de facelo unha vez entras nos seus mundos.

Raso Estudio

Néboa

A Realidade Enganosa

En A realidade enganosa, Néboa apostan por un pop en galego sofisticado, cunha produción minimalista pero na que conviven tanto sintetizadores e outros sons electrónicos coa cara máis orgánica da súa instrumentación.

As dez cancións que compoñen o primeiro disco de longa duración da banda supoñen unha escoita tan interesante como emocional, na que as letras en galego e en portugués danzan sobre melodías que parecen inspiradas tanto polo folk galego como polo jazz.

Música Máxica

Sangre de Muérdago

Xuntas

Sen sequera tentalo conscientemente, o son de Sangre de Muérdago forma parte de todos nós. Coma un rumor, avanzando dende os nosos ouvidos ata os nosos corazóns, será imposible que dende a primeira escoita de Xuntas non sintamos como cada unha das súas notas retorce todas e cada unha das nosas células buscando o lugar que lle corresponde no noso interior.

E farao sen filigranas, soamente con guitarras e voces tan puras e doces cuxa única intención semella ser enfeitizarnos e mecernos baixo o seu agarimoso son. Frautas, violas, arpas e guitarras actualizarán dunha maneira excelsa o son que outros crearon e chamaron no pasado música celta.

En 2020, Xuntas érguese para renacer unha parte da música galega que parecía esgotada, insuflándolle vida á música folk que tanto marcou o noso país, e tamén a ser un deses pequenos imprescindibles na historia da música galega.  

Mushroom Pillow

Triángulo de Amor Bizarro

Triángulo de Amor Bizarro

A estas alturas resulta sinxelo eloxiar a música de Triángulo de Amor Bizarro, a banda de Boiro acadou ao longo da súa carreira recoñecemento tanto da crítica como do público mesmo a nivel internacional, pero non por isto deixa de ser importante facelo.

Neste novo disco homónimo, Triángulo de Amor Bizarro seguen a soar tan agresivos e tan ruidosos á vez que tan popeiros e emocionais. Sen tratarse dun traballo que busque reinventar o estilo da banda, cancións como Fukushima ou Ruptura prescinden das guitarras para explorar a súa esencia dende outras perspectivas.

Desta volta as letras non son tan directas ou políticas como no seu anterior lanzamento, o fantástico EP El Gatopardo, publicado en 2018, senón que abordan un estilo máis críptico e persoal, con momentos tan destacables como ASMR para ti, unha canción cunha produción marcadamente espacial e ambiental capaz de transmitir unha enorme emoción.

Este traballo tamén ten oco para grandes singles como Vigilantes del espejo, todo un himno que chega a lembrar a The Cure, así como breves pasaxes instrumentais como a que segue a Cura mi corazón, probablemente a mellor canción en pechar un disco de Triángulo de Amor Bizarro.

Déixanos contarcho!
Mantente ao día das nosas novidades uníndote agora á nosa lista de suscriptores.